Gestrand in de Auvergne II, (vervolg)

Terwijl wij rond toerden in de omgeving,  nog in de verwachting de accu te kunnen op laden, kwamen we op de Mont Dore terecht, waar  we van dit schitterende uitzicht genoten.Terug in Murol hebben we een lekker hapje gegeten en het stadje zelf verkend

Gestrand in de Auvergne.

We waren nog maar amper een uur vertrokken gisteren, toen Pieter Jan in z'n spiegel zag dat er rook van de linker caravanband kwam. Zo snel mogelijk ging hij aan de kant en daar constateerden we dat de band aan flarden gereden was. Dat betekende dus: band wisselen. Terwijl PieterJan daar mee bezig was, stopte er een aardige fransman en vroeg of hij kon helpen. Voor we het wisten nam die man de leiding en in no-time was de klus geklaard. We bedankten hem hartelijk en boden een fles wijn aan. Maar daar wou hij niets van weten.

 Wij vervolgden onze weg, maar waren natuurlijk wel een uur achter op schema. We besloten om toch maar minder ver te rijden dan ons oorspronkelijke plan en kwamen tegen achten aan op een mooie camping in Murol in de Auvergne. In de stromende regen!!!!!! Vanmorgen wilden we op zoek gaan naar een garage om de kapotte band te laten maken, maar we kregen de auto niet gestart. Accu leeg! Met behulp van een aardige medekampeerder konden we toch starten. Maar onderweg hadden we alweer startproblemen en ben ik lopend op zoek gegaan naar een garage. In m'n beste frans heb ik aan de garagehouder uitgelegd wat het probleem was en nam de man me mee in z'n auto, naar Pieter Jan. Daar starte hij de auto en nam de band mee met de mededeling dat we die om 17.00 uur op konden halen. Wij gingen de omgeving bekijken met de auto om zo doende de accu weer op te laden. Na 50 kilometer wilden we wel ergens wat gaan eten. Maar.......het restaurant had geen plaats meer voor ons....en.......de auto startte wéér niet. Met behulp van de auto van de restauranteigenaresse konden we toch weer verder rijden en zijn we linea recta terug naar de garage gereden en hebben er een nieuwe accu in laten zetten. Daar hoorden we ook dat het wiel vandaag niet meer gemaakt kon worden want hij had een band moeten bestellen. Morgen hoopt hij hem om 9.00 uur klaar te hebben.

Mooi hé, die zee.........

Na een relaxed dagje met echt heerlijk weer bij de tent doorgebracht te hebben, een avondwandelingetje gemaakt over de Cap.

 En daar een hapje (o.a. Oesters) gegeten in een visrestaurant.

Mooi hé,die zee!

Voor Biek

Zoals ik in het begin van onze vakantie al vertelde, hebben we tijdens onze regenwandeltocht foto's gemaakt, speciaal voor Biek.

Welnu, hier zijn ze dan!

La cité d'Agde

Vandaag hebben we een bezoek gebracht aan de historische binnen-
stad van Agde. We volgden de bordjes met "touristische route",en
kwamen o.a. langs deze pruikenwinkel.

We liepen door nauwe straatjes met donkere huizen met de geur van  nat wasgoed, dat  op sommige plaatsen uit de ramen hing.

Ik weet niet precies wat er op dat bordje aan de muur staat,
maar het zal zoiets zijn als; verboden afval te storten. Hilarisch!

Ook hier hebben ze Jehovah's getuigen. Het waren vriendelijke dames
die, ondanks de taalbarriérre, toch een poging waagden met mij in gesprek te  gaan.

Uitzicht over de rivier de Herault, die dwars door Agde loopt.

En we eindigden de dag weer op het strand. Pieter Jan voor een zonnebad, en ik voor een zeebad.

Het is gelukt! Zwemmen in de Middellandse Zee.

 Vandaag hebben we voor de eerste keer een dagje aan het strand doorgebracht.Het was er warm genoeg voor.We hebben ons van te voren wel goed ingesmeerd, want we zijn nog steeds aan het vervellen van die ene hete dag in Etang. Ik heb me zelfs ín de zee gewaagd. En het viel niet tegen. Een half uur lang heb ik me laten deinen op de lichte golfbeweging. De wilde zee van 2 dagen geleden was helemaal getemd.

Ik was een eenzame zwemmer, maar toch niet de enige. Zelfs PieterJan heeft zich één keer ondergedompeld in de Mediterranee. Menigeen probeerde wel te pootje baden, maar durfden niet verder. Jammer, want het viel echt wel mee.

Het mooie weer is terug.

Vandaag konden we dan eindelijk weer genieten van de zon. We hebben een flinke wandeling langs het strand gemaakt en via de weg weer terug. Al met al een wandeling van 4 uur. Er stond af en toe nog wel wat wind, maar dat was alleen maar lekker. De eerste badgasten lagen al op het strand en zelfs al een paar in het water. Klik voor meer informatie over Cap d'Agde hier.

De Franse zuidkust

 We zijn aangekomen op onze volgende camping: Le Rochelonge in Cap d'Agde. 
 Een plaats aan de kust van de Middellands Zee.Op het moment dat ik dit schrijf is het vies weer. Het regent, maar koud is het niet. Ook waait het nu niet zo hard, zoals op onze dag van aankomst. Vanaf woensdag schijnt het weer mooi weer te worden. Dus we zullen afwachten. Maar het is hier ontzettend mooi. De huizen zijn heel wat mooier dan ik tot nog toe gewend ben in Frankrijk. En er zijn diverse jachthavens, die vol liggen met boten. Maar erg druk is het niet. Het 'jacht'seisoen is nog niet geopend, de eigenaren hebben nog geen vakantie. Toeristen zijn er nog nauwelijks.

 De zee is nog wild en koud. Niemand waagt zich al in het water. En blauw is de zee ook nog niet, maar dit alles zal over een maand of 2 wel anders zijn.Het stadje is in afwachting van de grote drukte. Gisteren hebben we een grote wandeling gemaakt en de omgeving verkend.
En uiteindelijk zijn we in een gezellig restaurant beland om ons tegoed te doen aan een mosselmaaltijd.

Afscheid van Millau

 Inmiddels hebben we Millau weer verlaten. Maar voordat we afscheid namen, hebben we nog een wandeling gemaakt aan de overkant van het water. Vandaar af konden we o.a. ook onze tent en auto zien staan.

 We liepen door een prachtig stukje natuurgebied, aan de rand van de stad Millau.

Toen we pas aangekomen waren op deze camping waren we "getuige" van een schietpartij tussen politie en anderen aan de overkant van het water. Daar staat een hoog flatgebouw, en er stonden veel politieauto's en er was een wegafzetting. We hoorden diverse schoten.

Dus gingen we aan het eind van onze wandeling nu maar eens kijken of we nog iets konden zien op die plek. Het enige wat we zagen, was een glazen voordeur, waarvan de onderkant kapot was geschoten.

Pieter Jan