En nog een verjaardag.

Vandaag is het 31 augustus. Vroeger, in de eerste helft van de vorige eeuw, was dat een Nationale Feestdag. Koninginnedag, de verjaardag van Koningin Wilhelmina. Sinds 1975 is het de verjaardag van een andere koningin: Saskia Regina, m'n nichtje!

Alweer een verjaardag.

Donderdag was Guido jarig. Ze hielden het klein, met een intieme familievisite. Maar de gezelligheid was er niet minder om.

Tot 's avonds laat zaten we in de tuin. Terwijl boven de kindjes sliepen. Aan het eind van de avond werden Mees en Biek uit bed gehaald om in de auto en daarna in hun eigen bedje, verder te slapen. Wij haalden herinneringen op, hoe we dat zelf als kind ervaren hebben. Conclusie: Niemand vond het erg. Alleemaal genoten we van het intieme moment dat je in de armen van één van je ouders half slapen werd overgetild. Ik kan het me zelf ook nog goed herinneren. Maar wij hadden geen auto. Ik zat bij vader of moeder achter op de fiets, door de Leidsche binnenstad. En ik weet nog dat ik genoot van de lichtjes langs de grachten.

Weer even thuis.

Zaterdag kwamen de kleinzoons een dagje logeren. Toen ze door hun pappa en mamma gebracht werden arriveerde Robin met z'n vader met een aanhangwagen vol spullen van Anne-Sofie. Nu ze uitgestudeerd is in 's Hertogenbosch, komt ze voorlopig weer even thuis wonen, in afwachting van huisvesting in Tilburg.

Floris en Anne-Sofie zie je hier niet op de foto, maar die waren nog in den Bosch voor de sleuteloverdracht.

Ons huis is nu dus weer even overvol, met de extra koelkast, bureau, bed, t.v., ,fauteuil, kast enz.

Posted by Picasa" align=middle src="http://photos1.blogger.com/pbp.gif">

Wipperdewap

Wat was dat toch gezellig, m'n 2 jongetjes te logeren te hebben.

We hebben geknutseld en voorgelezen en gewandeld en geknuffeld.

Moe maar voldaan gingen we vanmiddag weer uiteen. En ik weet zeker dat we allemaal een tukje zijn gaan doen.

Geluksmomentje

Mijn dochter, wandelend met haar neefje.

Hondse manieren

In België lijkt iedereen wel een hond te hebben, zei Pieter Jan. Op de markt zie je dan ook iedereen wandelen met met z'n hondje. Iets dat bij ons in Helmond al lang niet meer kan en mag. Maar onze zuiderburen zijn minder hond-onvriendelijk. Op de markt in Huy ontmoetten Pieter Jan, Adrie en Monique dit schattige hondje, dat kennis probeerde te maken met Scotty en Stoffel. Eerst werd de voorkant van Stoffel gekeurd.......

....en toen de achterkant. Het was duidelijk dat hij genoot van het hondse achteraanzicht van Stoffel. Klik maar eens op de foto, dan zie je het nog beter.

Beeldig België.

Het voordeel van gepensioneerd zijn is, dat je te pas en te onpas vakantie kunt nemen. Terwijl ik gewoon naar m'n werk moest, ging Pieter Jan een paar daagjes met Adrie en Monique mee naar Poulseur. Het was ruim 35 graden en eerlijk gezegd vond ik het niet zo erg dat ik moest werken. Ik had airco........

.......terwijl Pieter Jan op een terrasje zat. Samen met Adrie, Monique en deze krantlezende meneer.

Natuurlijk moest er ook nog een beetje gewerkt worden.......

......maar na gedane arbeid is het goed rusten.

Ze zijn er weer.....!

Goed voorbereid

Hij komt er aan, hij komt eraan! Zeggen ze. De Mexicaanse griep! En nu maar hopen dat wij de dans gaan ontspringen. Eigenlijk hebben Pieter Jan en ik nog nooit echt de griep gehad. Dat is ook de reden waarom we ons nog nooit in hebben laten enten. Maar dit jaar twijfel ik toch wel. Want als er iemand in het gezin de Mexicaanse griep krijgt, moet het hele gezin thuisblijven. En aangezien ik in de gezondheidszorg werk, gaat dat voor mij en m'n collega's een probleem worden. Stel je toch eens voor dat iedereen die (nog) niet ziek is, maar wel een zieke huisgenoot heeft, thuisblijft. Dan kan je het ziekenhuis wel sluiten. En waar moeten al die mensen die opgenomen worden i.v.m. complicaties van de griep dan naar toe. Ik ben er nog niet helemaal over uit. Voorlopig heb ik mijn bescheiden voorzorgsmaatregel maar vast genomen. De foto boven toont hoe het wel en niet moet. Geen vieze zakdoek, maar bij iedere hoest- en niesbui een schoon papieren zakdoekje gebruiken. En na 1x gebruik meteen weggooien. Ik heb m'n voorraad vast ingeslagen.

Broers

Verjaardagsvisite

4 SCHOONZUSJES.

Mees met bril

Mees moet naar de oogarts. Misschien moet hij een bril. Om eens te kijken hoe hem dat zal staan, probeerden we deze bril van Anne-Sofie. Mees vond het prima.

Geluk bij een ongeluk.

Door mijn buikgriep is een leuk weekendje met mijn 2 kleinzoons door m'n neus geboord. Maar ik denk dat Mees en Biek dat helemaal niet erg vonden. Bij Tante Ilse en Oom Guido hebben ze het heel leuk gehad. Getuige deze foto's.

Brrrrrrrrr.....

Je zal maar zo'n spin aantreffen als je net van plan bent nog even een wasje te draaien. Brrrr. Met z'n lange poten lukte het hem toch niet om tegen de gladde wand van de zak omhoog te lopen. Het gevolg was een hard geluid van kriebelende poten tegen plastic. Ik zette me over m'n griezelangst heen en met behulp van een stokje wist ik hem uit de zak te bevrijden. Maar inplaats van naar buiten rende hij kei-hard naar binnen, tussen m'n benen door de schuur in. Gillend rende ik achter hem aan en ben er.......toch maar boven op gaan staan. Brrrrrr.

Gezellige familie.

Gezellige avond, gezellig eten, gezellige tuin, gezellige verjaardag, gezellige mensen.

Cradle of Rome

DE BOOSDOENER!

Pappa en mamma.

In 1993 zijn wij als gezin voor het laatst op vakantie geweest. We gingen toen met de auto naar Tjechië. Anne-Sofie was nog een hummeltje van 4 jaar. De foto hieronder is genomen tijdens een treinreis naar Praag. Ze had daar het Guns and Roses -petje en t-shirt van één van de jongens aan. Ik was me er dat jaar goed van bewust dat het wel eens de laatste keer zou kunnen zijn dat alle kinderen meegingen. En dat is ook uitgekomen. De jongens werden ouder en gingen hun eigen (vakantie)gang. Gezamelijke uitjes zijn sinds die tijd nog maar zelden voorgekomen. De jongens kregen diverse vriendinnen( die ook weer uit het zicht verdwenen) en met de nieuwe aanwas gingen we wel eens uit eten of een dagje uit. Maar nooit meer met ons zessen. Tot 26 juli j.l. Toen kregen Pieter Jan en ik een pappa en mamma-dag, voor onze beider verjaardagen, aangeboden. Met ons zessen zijn we een dagje naar Nemo in Amsterdam geweest.

spelen met spiegels

Vakantie of ziek? ...wrightersblock?... of gewoon lui.

Nou ja, ziek ben ik wel geweest. Afgelopen week had ik last van een flinke buikgriep, waar je niet vrolijk van wordt. In eenzaamheid lag ik op m'n bed, slapend of poepend m'n dag door te komen. ( Dat laatste natuurlijk op de pot.) Vrolijk werd ik wel van bovendstaand kinder3-tal. Toen ze boven aan de trap verschenen kon ik toch de verleiding niet weerstaan om even m'n bed uit te komen. Maar die buikgriep was natuurlijk niet de reden van de internetstilte van de laatste 3 weken. Ik had gewoon geen zin. Dat heeft natuurlijk allerlei redenen, zoals: 1e Typen met één hand,(omdat ik toch nog veel last heb van m'n arm/schouder) gaat moeizaam. 2e Trage computer en het up-loaden van foto's en vooral filmpjes duurt lang, zodat ik altijd lange tijd achter de computer zit, voordat m'n berichtje klaar is. 3e Het boek waarin ik bezig ben is zo spannend. 4e Maar vooral....het nieuwe nintendo-ds spelletje dat ik mezelf met moederdag gegeven heb slurpt tijd. Het heet "The craddle of Rome". Als spelend kan je allerlei zaken verdienen die je helpen om het Rome uit de oudheid op te bouwen. Ik ben nu op level 93 en nog is Rome niet afgebouwd. Je begrijpt het natuurlijk al, ik ben verslaafd aan een nintendospelletje. Inmiddels ben ik jarig geweest en heb de respectabele leeftijd van 57 jaar bereikt. En waarmee breng ik m'n dagen door?....met een spelletjescomputertje. Sorry, maar het is niet anders. Zodra het spel uitgespeeld is zal ik wel weer trouwer worden, dat beloof ik.