Grote neef en het kleine nichtje....

Mees vindt Saar héél lief...






Foto's Marieke&Michiel.

Lief hè?....

Ilse en Saar zijn thuis.

Bij Opa en Oma hangt de vlag uit.

En Pappa en Mamma laten de wereld weten hoe hun dochter heet.

Opa en Oma Stiphout.

Bij de kraamtijd horen cadeautjes.

Geboren: SAAR. 3900 gram

Saar met haar mamma en oma Brigid.

Saar met oma Nellie

Saartje. Onze Saartje; Welkom in de Wereld.

Gisteravond, na een hele lange dag, kwam ze dan eindelijk te voorschijn. Ze heeft het wel moeilijk gehad en haar mamma niet minder. Vanaf 0.30 tot 21.10 hield ze haar pappa en mamma in spanning, maar uiteindelijk liet ze haar snoetje zien. Een prachtig meisje, dat met haar donkere grote kijkers de wereld om haar heen rustig opneemt. Om 22.30 uur waren haar ooms en tantes en haar opa's en oma's allemaal om haar heen om kennis met haar te maken. De champagnefles die Oom Michiel en Tante Marieke meegenomen hadden, knalde en we proostten op haar gezondheid en dat van haar mamma.

Het wonder is wéér geschied!

En Opa en Oma Geldrop vonden dit lieve lied:

Kijk op: YouTube.

Persbericht van Anne-Sofie

Persbericht, maart 2009

Vretend Verlangen
Geen man, alcohol en drie vrouwen

Vretend Verlangen gaat over drie vrouwen die verlangen naar dezelfde man. Vanavond zal hij komen. Julia, Sophie en Yara (gespeeld door Kim , Marlotte en Anne-Sofie ) hebben er alles aan gedaan om er op hun mooist uit te zien. Ze hebben net samen gedineerd en nu zal hij, Maxime, komen.
Ze wachten.
De drank vloeit en hun vriendschap wordt behoorlijk op de proef gesteld. Geheimen worden onthuld en de irritaties lopen op.
Het verlangen vreet aan hen terwijl de wijzers van de klok steeds sneller lijken te gaan.
Zal Maxime nog komen?
Kan het nog goed komen tussen de drie vriendinnen?
Wie zal Maxime kiezen?

De regisseuse, Anne-Sofie W., wil in het stuk laten zien wat verlangen met de netste dames kan doen. Het begrip tijd zorgt voor spanning in de scène. Wachten kan langzaam gek maken. Als je zelf op iets moet wachten waar je heel erg naar verlangt, dan ga je toch ook gekke dingen doen? Dit interessante gegeven zie je terug in Vretend Verlangen.

Voorstellingen: Zondag 29 Maart 14:00 uur, 15:00 uur, 16:00 uur
Cacaofabriek, Engelse weg, Helmond
Zondag 5 april 19:00 uur
Café Zeezicht, Steenweg, Helmond

Tekst: Esther Gerritsen, Coward
Bewerking: Anne-Sofie
Regie: Anne-Sofie
Regieassistent: Fleur
Spel: Marlotte , Kim en Anne-Sofie

Voor meer info: http://www.arteventhelmond.nl/

Uitgestorven.

Villa Happ, die leuke kinderkledingwinkel hield donderdagavond een extra koopavond. Alleen die avond en vrijdagavond, tussen 17.00 en 21.00 uur 20% korting op de nieuwe collectie. Dat is dus de moeite waard om even te gaan kijken. Ik dacht dat het wel storm zou lopen, maar nee hoor. Zou de crisis daar debet aan zijn? Ik kwam in een verlaten winkelpassage en ....in een uitgestorven winkel. Ik was de enige klant. Werd meteen verwend met koffie en paasbrood en kreeg alle aandacht.

Zo'n verlaten passage vond ik wel uniek. Ik kon het dus niet laten om daar een paar foto's van te maken.. Gewoonlijk wemelt het hier van de mensen.

Mees en Liza

Mees heeft een vriendinnetje. Ze heet Liza en is 5 jaar ouder. Maar dat vindt Mees niet erg. Liza komt iedere dag even langs om te spelen.

Maandagavond, mijn kooravond!

Daarom wil ik geen maandagavond missen! Van links naar rechts: Annet, Mia, Marjan, Tineke, Nellie, Hilda. Mijn Koorvriendinnen.

Biek lacht het leven toe.......

Floris en Annemarie bezoeken musical De Knip.

Vrijdagavond ben ik nogmaals gaan kijken naar de musical. Dit keer vergezeld van Floris en Annemarie. Anne-Sofie en Marlotte vonden het leuk dat ze er waren.

Pasfoto's van de broertjes.

Marieke en Michiel hebben een pasfoto van Biek laten maken. Om te kijken hoeveel ze eigenlijk op elkaar lijken heeft Marieke het pasfotootje van Mees te voorschijn gehaald. Beide fotootjes zijn gemaakt toen de kindjes 5 maanden oud waren. "Alleen hun kwijlbekkies zijn hetzelfde" aldus hun mamma.

Eerste fruithap.

Marieke stuurde deze leuke collage van Biek. Met haar eigen commentaar.
Eindelijk variatie op al die melk…
Vieze snoeten verwacht, maar hij vond het om te smullen...
Net z’n kliko-moeder. De bulten zijn trouwens de waterpokken. Zo kunnen we vast een voorstelling maken hoe hij er in de puberteit uitziet...

Groetjes van Marieke

Welkom thuis...Floris!

Het wiegje wacht.......

Nog even geduld en dan mag de nieuwe kleine in dit wiegje liggen, waarin ook mamma Ilse nog gelegen heeft en dat door haar moeder -oma Brigid- zo prachtig opnieuw bekleed werd.

Nog meer foto's..

Er wordt altijd druk gefotografeerd in de familie. En nu hebben we er weer een nieuwe fotograaf bij. Guido en Ilse hebben, met het oog op de naderende geboorte, een één oogige spiegelreflex camera aangeschaft. De musical op "de Knip" was voor Guido een mooie gelegenheid om de aanwinst uit te testen.

Ilse en Janneke bekijken in de hal de foto's van de musical.

De kinderen speelden vol overtuiging.

Marlotte als het zigeunermeisje Esmeralda, de Geitenprinses

De martelscène: Esmeralda wordt gemarteld door de beul. Een prachtig gespeelde scène.

Anne-Sofie kon na afloop ontspannen lachen.

Marlotte, de Geitenprinses.

Op de oude school van Anne-Sofie ( het Dr. Knippenbergcollege) brengen 100 leerlingen ook dit jaar weer een prachtige musical op de planken. Dit jaar is het : de Gebochelde van de Notre Dame. Marlotte speelt één van de hoofdrollen: Esmeralda. Het zigeunerinnetje dat altijd een geitje bij zich heeft en daarom ook wel de Geitenprinses genoemd wordt.

Natuurlijk speelde en zong Marlotte weer prachtig. Maar ook het geitje Djali speelde haar rol voortreffelijk. Marlotte kon de riem op het toneel gewoon loslaten, het geitje volgde haar overal. Ze vormden echt een eenheid, precies zoals dat in het verhaal bedoeld was. Maar daarvoor heeft Marlotte dan ook de afgelopen maanden veel tijd aan het beestje besteed.

Ook Anne-Sofie had dit jaar weer een rol, al was dat geen rol op de planken, maar meer een rol als regie-assistente/stagiere. De entre-act, op het plein en beneden in de hal, was geheel haar idee en haar uitwerking. Van de rollen van de acteurs (leerlingen maar ook bassisschoolkinderen van docenten) tot en met de aankleding van de franse markt ten tijde van de 17e/18e eeuw, was haar pakkie-an.

Het zag er allemaal heel geloofwaardig uit. De bedelaarskinderen (waarvan één zelfs een houten been had) zagen er meelijwekkend uit en speelden ook zeer overtuigend.

Zelfs de stank van de markt was overtuigend. Zoals je op de foto met de (rotte?) vis kunt zien.

Els had het geitje de hele dag nuchter moeten houden, om te voorkomen dat het frequent z'n behoefte zou doen op het toneel. Daarom kreeg Djali na afloop een bak water die hij in no-time op had.

Tic-tac, the music.

Als je dit gezien hebt, weet je wat je allemaal met tic-tac kan doen, behalve opeten.

30 jaar......omgevlogen! Maar....30 prachtige jaren. Gefeliciteerd Floris!

Pasgeboren.

3 Jaar.

2009.....................Een Globetrotter in Nieuw Zeeland.