In Eindhoven op de Heezerweg is een dierenwinkel waar ze muizen, hamsters, vogeltjes, konijnen, vissen en dergelijke kleine huisdiertjes verkopen. Ik wilde daar wat nieuwe visjes voor mijn aquarium kopen, omdat ik uit eerdere ervaringen weet dat je daar goede adviezen krijgt.

Inderdaad, ook deze keer kreeg ik een goede raad. Koop nooit meer dan 6 visjes tegelijk. De filter past zich aan aan de hoeveelheid vissen die er zwemmen. En zoveel nieuwe tegelijk dat kan die filter niet zo snel aanpassen. Oooo, dus daarom gaan bij mij altijd de helft van de vissen dood als ik nieuwe visjes heb gekocht. Goede raad is niet duur. Ik kreeg niet meer vissen mee, ook al zou ik het willen.

Nog een tip: Spoel de filtersponsjes nooit onder de kraan uit. Maar knijp ze uit in een bakje water dat je uit het aquarium haalt. Zo zorg je ervoor dat de bacteriën die nodig zijn om het nitriet af te breken niet uit de filter verdwijnen. Ververs dan meteen een hoeveelheid water. Zo blijft het aquarium altijd helder.

Terwijl ik zo onderwezen werd in de aquariumwetenswaardigheden keek Mees, die gezellig met mij meegewandeld was naar de winkel, rustig rond. Hij had een hoop te bekijken en vermaakte zich prima. Ook onderweg van en naar huis kwam hij van alles tegen, wat z´n aandacht trok. Maar op een gegeven moment liep hij naast mij en keek aan één stuk door omlaag naar zijn schoentjes. Zei niets meer, reageerde nergens meer op! "Mees, wat zie je?". Geen antwoord. Gebiologeerd keek hij naar het ritmische stappen van zijn eigen voetjes, gecombineerd met het lijnenpatroon van de stoeptegels. Prachtig! Dat iets wat voor ons zo simpel is, zo´n verwondering op kan roepen bij zo´n hummeltje. Ooit waren we allemaal zo klein en vol verwondering voor de wereld om ons heen. Mees leert mij wel om regelmatig weer eens te kijken naar de simpele dingen in het leven. Geen wonder dat hij ´s middag nog even moet slapen. Want alles om hem heen is nieuw en wekt z´n verbazing op. Dat moet hij allemaal maar verwerken, en daar wordt hij natuurlijk moe van.