Wie jarig is krijgt visite.....

......en cadeautjes. Mees kreeg een garage van opa en oma. Net zoals zijn pappa. Die kreeg ook een garage van zijn opa en oma toen hij 2 werd.

Het koste wat inspanning om de garage in elkaar te zetten. Maar met een handige tante Anne-Sofie in de buurt lukte dat al gauw. En dan is het leuk als achterneefje Abel er ook is. Samen cadeautjes uitpakken en samen spelen is veel leuker dan alleen.

Er is er één jarig.............

HOERA HOERA HOERAAAAAAAAA!

Gezellige avond in Stiphout.

Onder de titel: The beat goes on, organiseerde de slagwerkgroep van Fanfare de Vooruitgang gisteravond een avondvullend programma met veel spectakel. De avond was een doorlopende show, van slagwerkhoogstandjes en met medewerking van veel solisten. Zowel zang als instrumentale solisten verleenden hun medewerking en ook kinderen van een kindercircus lieten hun kunststukjes zien op de beat van de slagwerkgroep. Als soliste trad o.a. ook Maartje op met haar bugel.

Ook Ad en Jolijn verleenden hun medewerking ( piano en basgitaar). Pieter Jan filmde en vertoonde close-up's op een projectiescherm.

Na afloop was het natuurlijk ook reuzegezellig.

Filmpje......

Dan nu het filmpje dat Michiel heeft gemaakt op het feest van Nella. Met het omzetten naar een bestand om te kunnen plaatsen op deze site is wel de synchronisatie wat verschoven. Maar het gaat tenslotte om het geluid.

Flashback voor Nella..

Ook voor Nella kwam de dag dat ze Sara mocht zien. Ze weet het nu heel zeker, want dat hebben we haar met z'n allen wel duidelijk gemaakt. Zoveel mogelijk mensen die de afgelopen 50 jaar met Nella te maken gehad hebben kwamen naar Koudekerk om haar te feliciteren. Als in een flashback passeerden zij de revue. En daar hadden Anne-Sofie en ik een liedje op gemaakt.

Nella mia,
(op de melodie van Mamma Mia)

50 jaren geleden, kwam je op aarde aan
Leiden dat is de stad waar jouw wieg heeft gestaan

‘t Is toch te gek
Ze is al 50 jaar
‘n Grote flash-back
Al die mensen van toen en nu
Passeren vandaag de revue

En direct is alles weer als toen
En direct geef je elkaar weer een zoen

Oh oh oh oh
Tante Nella, z’is al 50 jaar
O nee, ze is nog niet versleten
Tante Nella, ze heeft nog al haar haar
O nee, ze is nog niets vergeten

Er staat je nog veel te wachten
Ik zal je pijn verzachten
Nella, je bent nog niet eens op de helft
Tante Nella, ach het gaat vanzelf
Laat je vandaag maar weer eens lekker gaan

29 jaar terug in ’t verleê
Werd jij toen gestalkt, nee ’t zat je niet mee
Hij zat achter je aan, 8 jaar ouder
Hij zag jou wel staan en je viel als een blok voor hem
Zat je zo in ’t huwelijk klem

En direct was alles of het zo hoort
En direct ging het verstand overboord

Oh oh oh oh
Tante Nella, z’is al 50 jaar
O nee, ze is nog niet versleten
Tante Nella, ze heeft nog al haar haar
O nee, ze is nog niets vergeten

Er komen nog vele jaren
Je dochters moeten ook nog baren
En dan, komt er weer een nieuwe tijd
Tante Nella, er komt nog zoveel meer

Over 50 jaar, zingen we dit nog een keer

En de leeuw die brulde.......

Maar hij brulde niet hard genoeg. Hij gromde van machteloosheid en moest het onderspit delven.

Jammer voor Anne-Sofie. Nu kan ze haar leuke t-shirt niet meer gebruiken. Want wat we niet verwachtten is helaas toch gebeurd. Nederland ligt eruit. Ze hadden toch zo mooi gevoetbald in de voorgaande wedstrijden, maar de club van Hiddink heeft gewonnen van die van van Basten. Een terechte overwinning, want de Nederlanders hebben het heel moeilijk gehad. Tja, de beste winnen, zo is het nou eenmaal.

Bag-on-Wheels op You-Tube.

Afgelopen zaterdag stond de band Bag-on-Wheels dus in de finale van Emergenza. Anne-Sofie en haar medebandleden vonden het meedoen en het staan op het grote podium van zaal 013 in Tilburg al een enorme belevenis. Van de 14 bands mocht er één door naar de internationale finale in Duitsland. En dat zijn zij niet geworden, maar dat hadden ze min of meer wel verwacht. Toch hebben ze genoten die avond van hun eigen optreden en dat van anderen. Eén van de ouders van de bandleden heeft een aantal filmpjes op YouTube gezet. Aan het eind van het liedje Icecream and mars zie je Anne-Sofie weglopen tijdens het naspel. Als je vervolgens kijkt naar het instrumentale nummer Misilou zie je haar tijdens de intro weer opkomen in een geheel andere outfit: klaar voor de buikdans. Ook op de eigen site van de band zijn deze filmpjes te bekijken.

Anne-Sofie zingt 'Valerie'

Vorige week woensdag besloot Anne-Sofie spontaan om Floris te bezoeken in Utrecht. Samen terasje pikken, achter op de fiets door de binnenstad scheuren en bijpraten. Daar had ze zin in. En Floris had daar ook wel zin in dus....zo gezegd, zo gedaan. Floris liet haar o.a. de geluidstudio zien waar hij regelmatig werkt. Hij vroeg haar of ze het nummer van Amy Winehouse kent: "Valérie", want daar hadden ze net de muziekband van binnen. Ja, Anne-Sofie kende het wel, maar had het nog nooit gezongen. Maar ze wilde het wel eens proberen en luister hier maar eens naar het resultaat.

Vanavond finale Emergenza!

Op 8 mei zong Anne-Sofie met haar band Bag-on-Wheels op het Emergenza muziekfestifal in Tilburg. Ze hebben toen niet gewonnen, omdat de winnaars gekozen werden door het publiek: dus de bands die de meeste fans meegenomen hadden maakten de meesten kans. Maar gelukkig is er toch gerechtigheid: Bag-on-Wheels kreeg de Wildcard van de organisatie. Vanavond is de Benelux-finale waar zij dus een plaats hebben weten te bemachtigen. Er treden 14 bands op uit de Benelux, dus een internationaal gebeuren. Voor een band die pas 2 jaar bestaat, wel een spannend gebeuren. Vandaag stond er een stuk in het Eindhovens Dagblad . Gitarist Thomas heeft een mooie fotocompilatie op YouTube gezet. Voor meer filmpjes kun je ook hier klikken.

Zaterdag. De tweede dag.

We moesten al vroeg present zijn voor de cursus. Maar de middag en de avond waren voor ons. We huurden fietsen en verkenden het eiland.

Het ging lekker, langs de kust en windje mee. Maar o jé, we moesten natuurlijk ook weer terug. Enthousiast door de duinen. Maar we hadden niet gerekend om het heuvelachtige van het duinlandschap en ook niet op de tegenwind.

De avond brachten we etend en drinkend door op een terras. Van 19.00 uur tot 24 uur. Maak lekker was het wel en heel gezellig.

Weekend op Vlieland (vrijdag).

Het afgelopen weekend heb ik met 2 vriendinnen op Vlieland doorgebracht. Wat een wereldreis om daar te komen Om half 9 vertrokken we van huis, naar het station. In Eindhoven overstappen, in Utrecht overstappen, in Leeuwarden overstappen en in Harlingen-haven wachten op de veerboot naar het eiland.

Maar ondertussen genoten we van de zon, van elkaar, van onze leesboeken, van het lekkere niksdoen en van het prachtige uitzicht op zee en haven.

Om kwart over 4 werden we op de kade van Vlieland verwelkomd door onze cursusleidster, die ons dit weekend in zou leiden in de geheimen van de handreflexzone's.

Zelf was ik total-loss van de reis en ben ik eerst een uurtje gaan slapen in ons gezellige hotelletje. Na een verkwikkende maaltijd (zie de vissoep op de foto), kregen wij onze eerste les in de handreflexologie.

Gefeliciteerd Ilse!

Van harte gefeliciteerd met je verjaardag, Ilse. Maak er ondanks jullie verbouwing, toch maar een gezellig dagje van.

Sport verbroedert...

Gisteravond voor het eerst sinds ons Toscaneavontuur maar weer eens naar het koor geweest. De eerste avond dat ons Oranje elftal moet voetballen. Maar ja, als je niks om voetballen geeft is dat niet zo'n probleem. Ongeveer de helft van het koor was aanwezig. Allemaal anti-voetbalfans. De rest zal ongetwijfeld in een oranje t-shirt voor de buis gezeten hebben. Onderweg naar het koor trof ik al heel wat gezelligheid. Ook in het café waar wij wekelijks repeteren was het al gezellig oranje. De eerste fanatiekelingen zaten al op de voorste rij voor de beamer.

Wat zijn ze optimistisch, dacht ik. Als ze geluk hebben spelen ze gelijk spel of blijft het 0-0. Maar wie schetst onze verbazing toen we na korte tijd een luid gejuich hoorden! En... wij anti-voetbalfans barsten spontaan mee in luid gejuich. Eén van ons ging gauw even polshoogte nemen en kwam terug met de mededeling: Van Nistelrooij!

Even later kwam de uitbaatster melden dat het 2-0 was en toen we later gezellig op het terras zaten met een glaasje rosé hoorden we binnen het luide gejuich vanwege doelpunt nr. 3. Vervolgens barstte de feestdrukte los, iedereen blij en luid toeterende auto's door de Dorpsstraat. Nou, de gekte is dus nog niet voorbij. En diep in mijn hart vind ik het ook wel leuk, dat saamhorigheidsgevoel!

Het is begonnen.......

Toen wij vorige week terug van vakantie kwamen spoedden we ons 's avonds even naar Guido en Ilse om te kijken hoever het stond met de verbouwing . Nou! het grote breken is begonnen. Er is geen weg meer terug, aldus Ilse.

Het stel kan alleen nog maar slapen en douchen in huis, omdat de badkamer en het logeerkamertje aan de voorkant ongeschonden blijft. Verder is de woning voorlopig onbewoonbaar verklaard! Achter in de tuin is de garage en tuinkamer ingericht als opslagplaats/keuken/woonkamer. Koken doen ze op de barbeque buiten, maar afwassen en voedsel (voor)bereiden kan gewoon in de opnieuw opgebouwde keuken in de garage.

Of de verbouwing voor de bouwvak klaar is betwijfel ik, maar het is toch wel de bedoeling om voor de herfst helemaal klaar te zijn. We zijn erg benieuwd naar het uiteindelijke resultaat.

"Leuk hè? Wij lachen er gewoon om!", schijnt Ilse te denken.

Meesdag met Oom Floris.

Afgelopen donderdag was het weer zover. Meesdag! De wekelijkse oppasdag. Dit keer kwam Floris er voor uit Utrecht. Want als je je ouders wilt bezoeken is het wel zo leuk als ook je kleine neefje er is. Twee vliegen in één klap. En voor Mees is het ook erg leuk. Een hele dag je verre oom helemaal voor jou alleen. We moesten even naar de Super. En natuurlijk, als je je oom bij je hebt hoef je niet ongemerkt voorbij de racewagen te lopen. Twee keer zelfs mag je een schommelrit maken. Grandioos! Vervolgens even samen stilstaan voor de etalage van de dierenwinkel. Leuk, al die muizen en hamsters in een kooi.

Toen we naar de auto liepen kwamen we Tante Annelies tegen, het zusje van Mamma. Hé, jullie ook hier? Dag grote neef, dag klein nichtje. Dit is mijn "andere" oma. Oom Floris legt ook dit vast op de gevoelige plaat.

Thuis nog even spelen in de tuin en dan een lekker boterhammetje eten. Oom helpt even met het laatste hapje en brengt je dan vervolgens naar bed. Dat is weer eens wat anders. En dan twee-en-een-half uur lekker slapen, want er volgt nog een lange vermoeiende speelmiddag.

Bezoek aan Civitella in Val di Chiana.

Woensdag 21 mei reden Pieter Jan en ik naar het dorpje Civitella. Het dorpje ligt hoog op een berg. Op de camping had men ons geadviseerd dat het beslist te moeite waard zou zijn. In de 2e wereldoorlog heeft zich hier een vreselijk drama afgespeeld. Als represaille voor de moord op een paar soldaten werden daar alle mannelijke inwoners vermoord op 29 juni 1944. De Duitsers sloten de wegen naar het dorpje af. De mensen verstopten zich in hun huizen en wachtten af. Toen er na dagen niets gebeurden kwamen ze weer tevoorschijn, maar de rust was maar schijn. Op het plein voor de kerk werden de mannen bijeen gedreven en in groepjes van telkens 5 tegelijk werden ze gedood met een nekschot. Begrijpelijk schenkt het dorp hieraan de nodige aandacht. Op het plein is een gedenkteken opgericht en er is ook een kleine ruimte met een permanente tentoonstelling ingericht. Dat is wel iets waar je even stil van wordt.

In het dorpje zelf (Wat echt maar heel klein is. Een paar straten, een kerk en een burcht,) was het erg stil. We zagen niemand. Dit kwam waarschijnlijk door de enorme regenbui, die ons overviel toen we nog maar net uit de auto gestapt waren. Het was mooi weer en de lucht was blauw met wat witte wolken. Ik ontving een sms-je van Ilse met de vraag hoe het weer was. En terwijl ik haar vraag beantwoordde, betrok de lucht en barste het noodweer los. De foto's tonen het uitzicht op het dal voor en na het sms-je van Ilse. Zie op het filmpje maar eens, hoe een wolkbreuk boven op een berg verloopt.

Laatste dag.

Vandaag onze laatste dag van de vakantie. We zijn aangekomen op een camping in het Zwarte Woud en we zijn best enthousiast. Het is een mooie camping in een mooie omgeving. En wat we heel leuk vinden is dat we hier met onze eigen laptop vrij kunnen internetten. We hebben zojuist uitgebreid met Anne-Sofie kunnen msn-nen. Straks gaan we een wandeling door de omgeving maken. Het is prachtig weer en het dorpje Steinach lonkt naar ons om verkend te worden.

Nog 1 nachtje slapen en dan nog even ruim 500 km. rijden en dan hopen we weer veilig thuis te komen. We vertrekken om 8 uur, dus misschien zijn we in de loop van de middag thuis. P.J. is in zijn nopjes hier want we kunnen hier 12 digitale (duitse) tv. zenders op onze laptop perfect ontvangen. In Zwitserland konden we trouwens ook een aantal Frans-, Duits- en Italiaans-talige zenders prima ontvangen. In Italie konden we maar 1 digitale zender ontvangen (met alleen tekenfilms). Na omschakeling op analoge ontvangst konden we zo'n stuk of 6 zenders ontvangen (met wat storing). Deze informatie wordt mij nu door PJ gedicteerd, dat begrijpen jullie zeker wel. We zitten hier nu al zo'n 2 en een half uur ongegeneerd te internetten, dus nu kappen we er maar mee. Kinderen, tot ziens in Nederland! (Ik mis jullie wel allemaal hoor!!!)

Regen en zonvakantie

Vrijdag, onze laatste vakantiedag in Toscane. Barbecuen in de regen. We hebben veel gezien in Toscane. Heel veel oude steden, veel kunst, vooral religieuze. Veel mooie natuur. Toscane is inderdaad heel mooi, maar het zou nog veel mooier geweest zijn als de de zon wat vaker geschenen zou hebben. Maar we hebben in ieder geval 2 prachtige zomerse zonnige dagen gehad, die we in het zwembad doorgebracht hebben. En eerlijk is eerlijk, als alle dagen zo heet geweest waren, dan hadden we minder kunnen doen. We zijn 1 dag naar Florence geweest, met de trein. Het is ongelooflijk hoe men eeuwen geleden al zulke gigantische bouwwerken kon bouwen. Italië heeft echt grote architecten/kunstenaars voortgebracht.