Callantsoog

Vakantie is ontspannen en uitrusten. Dat kan je doen door inspanning (zoals gisteren) maar ook door niks doen (zoals vandaag). Een rustdag dus. Deze foto's zijn zaterdagavond genomen, toen we na aankomst een stevige wandeling naar en langs het strand gemaakt hadden.

Het bevalt ons hier wel in de kop van Noord-Holland. Volgens de foldertjes die we overal verzameld hebben is er genoeg te bezichtigen. Te veel om in een week te doen. Dus zullen we volgend jaar weer moeten terugkomen.

Het Zuiderzeemuseum.

Gisteren hebben we een bezoek gebracht aan het Zuiderzeemuseum in Enkhuizen. Wederom een dagvullend programma. We hadden beiden eigenlijk geen idee wat we verwachten konden, maar we kwamen in een groot openluchtmuseum, waar we vanaf de parkeerplaats met een boot naar toe gebracht werden. Het museum vertelt de geschiedenis van de steden rondom de voormalige Zuiderzee. Uit al die stadjes werden huizen steen voor steen afgebroken en in het museum opnieuw opgebouwd. De lokatie is op een voormalig werkeiland uit de tijd dat de dijk naar Flevoland werd aangelegd. Wederom een aanrader voor iedereen die nog een dagje-uit wil plannen.

Ook gisteren werden we uitgenodigd om zelf actief te zijn. Zo woonden we een geschiedenisles bij in het oude schooltje met hoge ramen, aten we vers gerookte bokking, speelden we oud-hollandse spelletjes en voeren we in een punter. En je kon er nog veel meer doen. Voor de kinderen bijvoorbeeld is er in een winkeltje met oude klederdrachten kleding te leen, waarin ze mogen rondlopen.

Wie meer wil weten over het Zuiderzeemuseum: klik hier.

En wel hierom...

Zondag was het vaderdag voor Pieter Jan. Althans, hij mocht zijn cadeautje voor vaderdag consumeren: Een dagje met z’n zonen op stap. En ik mocht mee, want anders moest ik een hele dag alleen op de camping doorbrengen. We zitten namelijk een weekje in Callantsoog, in Noord-Holland. Maar zondag zijn we dus een dagje met z’n vijven uit geweest. We hebben het Nederlands Instituut voor Beeld en Geluid in Hilversum bezocht. En dan ging het met name om de tentoonstelling van Koot en Bie: “En wel hierom”. Het was een feest der herkenning, ook voor de jongens. Want het werk van Kees van Kooten en Wim de Bie bestrijkt wel 2 generaties. Maar de tentoonstelling was slechts een onderdeel van een enorm aanbod van mediageschiedenis die in het gebouw tentoongesteld wordt. Het is allemaal heel interactief; je wordt steeds uitgenodigd actief deel te nemen en te experimenteren. Zo kun je je laten wegstemmen op de bank van het Big Brotherhuis, je eigen journaal maken, met een BNer op de foto, zelf een camerashot maken, je even een deelnemer wanen van een spelshow, etc. etc. Het is belangrijk dat je ‘s morgens op tijd aanwezig bent, want je brengt met gemak een hele dag door in het schitterende gebouw. Een aanrader! Na onze dag in het mediacentrum zijn we nog even gezellig met ’n allen gaan eten.

Kunst in de kluis.

In Helmond is een bankgebouw dat op de nominatie staat om gesloopt te worden. Maar tot die tijd is in het gebouw een tentoonstellingsruimte gehuisvest, genaamd: De Hermitage. In de voormalige geldkluizen worden nu kunstwerken van diverse kunstenaars geexposeerd. Eén kunststuk per kluis en je krijgt alle gelegenheid om dat op je gemak te bekijken, want er mag maar één persoon tegelijk de kluis in en je sluit de deur weer achter je als je binnen bent. Soms is het er schemerig, of er

staat een t.v. waarop een man te zien is die een (z'n?) verhaal voorleest. Bij één kluis krijg je zelfs een zaklamp mee omdat het er aardedonker is. Met de lamp moet je dan de ruimte aftasten om alles op je gemak te bekijken.



In sommige ruimten hangen tekeningen of er staat een voorwerp waar je zelf het een en ander bij mag bedenken. Zoals deze kinderwagen waarin baby-poppetjes met kruisjes hangen en heilige beelden op de bodem van de kinderwagen. Maar als je goed kijkt, zie je dat het dildo's zijn
met een condoom eromheen.
Je mag net zolang binnenblijven als je wilt. Je kunt dan bijvoorbeeld een animatiefilmpje bekijken met deze bekende poppefiguurtjes.

Gek, als je in een andere stad bent, ga je op zoek naar bijzondere musea of bezienswaardigheden. Maar in je eigen stad neemt je vaak niet de moeite en de tijd om eens te kijken wat de stad aan cultuur te bieden heeft. De Hermitage bestaat al enige tijd en ik kom er heel vaak langs. De deur staat tijdens de openingstijden uitnodigend open en de toegang is gratis.

Toch loop ik er altijd voorbij. "Geen tijd"of "Dat doe ik nog wel eens, een andere keer". Zo ook vandaag: geen tijd! Maar ineens dacht ik, nu of nooit, want straks is het weer weg en ben ik nog nooit geweest. Ja, toch wel apart. Ik denk dat ik nog eens terug ga. Als het dan tenminste nog niet gesloopt is.

Jos Brink

Vrijdag overleed Jos Brink. Verslagenheid alom. Hoe geliefd en bewonderd hij was blijkt wel uit de reacties van mensen om je heen, in de krant, op T.V. en op de condoleancesite http://www.vaarwel.nl/ . Ik besloot om ook een condoleance te plaatsen. Ik zal hem echt missen. Wilde altijd nog eens naar een theatervoorstelling van hem. Het kwam er nooit van. Ik wilde ook altijd nog eens naar hem gaan luisteren als hij ergens zou preken. Ook dat kwam er nooit van. Hij was zo'n veelzijdig man. Multi getalenteerd en vriendelijk, lief. Ik had de stille hoop hem ooit eens te mogen ontmoeten en spreken over de dingen die hem bezighielden. Helaas, dat zal dus nooit gebeuren. Hoewel Jos Brink mij helemaal niet kende had ik toch het gevoel dat hij een bekende van mij was. Vreemd, dat heb je wel meer bij bekende personen. Het lijkt me een vreemde gewaarwording als je als BN-ner enthousiast begroet wordt door wildvreemde mensen. Maar goed, ik plaatste dus om 13.12 uur een condoleance op die site. Een minuut later druk ik op pf5 en mijn berichtje was al helemaal naar onderen gezakt. Vervolgens druk ik weer op pf5 en mijn berichtje is al niet meer te zien. Het lijkt wel of heel Nederland massaal z'n medeleven wil tonen. Ik vind het toch mooi als je je leven zo geleefd hebt, dat je bij je verscheiden een collectief rouwbesef opwekt. Net of je nog niet meteen dood bent, maar je leven nog even doorsuddert.

Op internet heb ik het radioprogramma Volgspot van afgelopen zaterdagavond aangeklikt voor een in memoriam en een uur lang heb ik genoten van de hoogtepunten uit de carrière van Jos Brink.

Het is begonnen....

Deze week zijn de introducties begonnen op de hbo's en universiteiten in Nederland. Gisteravond tijdens de koorrepetitie was het een belangrijk onderwerp van gesprek van de moeders die dit jaar een eindexamenkanidaat hadden. Veel van onze kinderen zaten bij elkaar in de klas. Ze zijn nu uitgewaaierd naar Nijmegen, Utrecht, Tilburg en Den Bosch. Robin is zondagmiddag al naar Nijmegen vertrokken voor z'n introductie aan de universiteit. Hij berichte Anne-Sofie dat hij al veel oudklasgenoten tegengekomen is. Voor Anne-Sofie begint vandaag de introductie aan het Koning Willem I college in Den Bosch voor een 2-jarige theateropleiding. Zelf heeft ze het gevoel dat ze nu 2 jaar aan haar hobby mag besteden. Ze heeft er erg veel zin in. Gistermiddag heeft ze nog 2 filmpjes op YOU TUBE gezet. Er staan nu dus 3 optredens van haar op internet. Klik hier voor de 1e film. En hier voor de 2e film. En hier voor de 3e film om ze te bekijken en beluisteren. Luidsprekers aan en genieten maar.

De lachebek van de familie........

Zin om eens lekker te lachen? Laat je aansteken door Mees. Michiel en Marieke hebben het volgende filmpje op You Tube gezet.

Mees z'n eerste popconcert.

Dit weekend was het jazz-weekend in Helmond. Ook aan de kleinste muziekliefhebbers was gedacht. Zondag trad VOF-De Kunst op voor kinderen en hun (groot)ouders. Ook wij togen met Meesje naar het centrum om hem daar z'n eerste popconcert te laten beleven. We hadden al eerder ontdekt dat Mees graag naar muziek luistert en daarbij met z'n hele lijfje meebeweegt. Als Michiel hem z'n mp-3 speler geeft dan schatert Mees het uit en begint te dansen en te zingen. Maar zo'n concert waar je heel in de verte een paar (oude) mannen op een podium ziet staan, maakte toch niet veel indruk op hem. Hij genoot meer van het tussen de mensen door lopen en had het reuze naar z'n zin. Het was dan ook een hele gezellige sfeer. Allemaal jonge mensen met kinderen en grootouders. Plotseling zag Meesje een hele grote bos ballonnen en wees daar enthousiast naar. En ja hoor, pappa Michiel kon het niet laten en kocht een mooi ballon in de vorm van Nemo voor hem.

3

Schitterend vond Nemo , ik bedoel Mees, z'n ballon. (Voor degene die het niet meer weten: Mees heette in z'n prenatale leven 'Nemo'. )

Mees is al een echte familie-man. Toen hij oom Guido en tante Ilse zag stak hij meteen z'n handjes uit naar z'n oom. Dat doet hij trouwens erg veel: steeds van de ene arm naar de ander arm van steeds weer een andere oom, tante, of (groot)ouder.

Wie komt er in mijn huisje....!

Voorburg

Dinsdag was ik een dagje in Voorburg. Op mijn wandelijk door het dorpje onder de rook van Den Haag zag ik diverse mooie historische huisjes. Ook ben ik even door de tuin gewandeld van "Hofwijck" de buitenplaats waar Constantijn Huygens woonde in het begin van de 17e eeuw.
De tuin is een gecultiweerde wilde tuin in de oorspronkelijke toestand ten tijde van Huygens.

In zijn woonhuis is nu een museum.

Klaar voor de ronde van Stiphout 2008

Mees kan zo meerijden in de reclamekaravaan volgend jaar tijdens de wielerronde. Alleen even de loopauto lenen bij oudtante Els.

Zo maar wat foto's van een 'Meesdag'.

Uil

Dit is een kerkuil. Dat heb ik geleerd van de jongedame die de uil vasthield, in het 'Dierenrijk Europa', nabij Nuenen. Je herkent een kerkuil aan het hartvormige gezichtje.

Druk, druk, druk.

Donderdag was Michiel jarig, maar Michiel, Guido en Marieke vieren hun verjaardagen gezamelijk ergens in september. Dus kon Marieke Michiel verrassen met een hotel arrangement op zijn verjaardag. 's Morgens werd Mees naar ons gebracht zodat zijn pappa en mamma hun handen vrij hadden. En Floris kwam donderdag ook, om z'n neus weer eens te laten zien na het Brazilië-avontuur. Jammer dat Annemarie al weer moest werken.

's Avonds kwamen Guido en Ilse en dat vond ik een mooie gelegenheid om de fles champagne te openen die ik op mijn verjaardag gekregen had van een vriendin en haar man.

"Proost Michiel, op je gezondheid!"zeiden we, ook al was hij dan zelf niet aanwezig.
Zaterdagmorgen werden we gebeld door Marieke met de vraag of we naar het "Dierenrijk Europa" wilden komen. Dat vonden we een leuk idee en zo zagen we hoe Mees zich vrij tussen de geitjes durft te bewegen.

Ook zagen we roofvogels, aapjes, siberische tijgers, heel veel soorten (zwem)vogels en nog veel meer.


Vooral het voeren van de pelikanen was leuk om te zien.

Zondagmorgen gingen we weer eens naar de kerk. En gelukkig kwam ik er net op tijd achter dat ik op het rooster stond om te lezen. Zo'n vier keer per jaar ben ik lectrix, dan doe ik een schriftlezing. Dit keer was het Prediker 11 vs. 1 t/m 6. Een vreemd stukje, maar de preek die er op volgde was wel de moeite waard. Marjan en Piet waren er ook en na de kerk gingen we met hen mee voor een kopje koffie met gebak en een glas wijn.

En vanavond kwam Mees weer omdat zijn pappa en mamma een theater-avondje hadden in Den Bosch. En morgen is het weer Mees-dag.