Vogelburger???

Hamburgers kennen we. Kipburgers ook. Er worden regelmatig variaties hierop op de markt gebracht. Bij ons op het toilet hangt een ‘Geschiedeniskalender’. Op de momenten van gedwongen nietsdoen vindt ik ’t leuk om zo’n klein dagberichtje te lezen. Eigenlijk komt dat door Anne-Sofie die vorig jaar de scheurkalender van Eneco bestelde na een berichtje op ODD (http://www.digidagboek.blogspot.com/ ) Dus eigenlijk komt het door Frans. Toen het jaar voorbij was miste ik m’n dagkalender en ben ik op zoek gegaan naar een vervangend exemplaar. Het werd dus de Geschiedeniskalender. Op 21 maart vroeg die of we wisten wat een Slijkburger is. Gelukkig staan de antwoorden op de achterkant. “Ha hoi, een recept”, dacht ik. Nou nee, toch niet. Een slijkburger was iemand die in de middeleeuwen slijk, drek en vuiligheid uit de straten van de stad verwijderde en op die manier het burgerrecht van de stad Utrecht kon verdienen. Het gaat dan om arme mensen die te arm waren om dit recht op een andere manier te verdienen. In die tijd was het gebruikelijk om huishoudelijk afval, maar ook de inhoud van de ‘nachtspiegel’, gewoon op straat te kieperen. Toiletten waren er so wie so niet en “wildplassen’ als strafbaar feit bestond vast niet. De grote steden in die tijd waren vaak één grote open riool. Met het besef dat er toch iets aan die vuiligheid gedaan moest, werd dus in Utrecht de slijkburger aangesteld. Ik kan me voorstellen dat slijkburgers met de nek aangekeken werden, want ze stonden natuurlijk op de onderste tree van de maatschappelijk ladder, ondanks hun zinvolle arbeid. Zoiets als de ónaanraakbaren’ in de Indiaase cultuur.

Nu vraag je je natuurlijk af wat die foto boven dit stukje, te maken heeft met dit verhaal. Niets! Maar ik had geen passende illustratie. Urenlang zoeken op internet leverde me níets op. Ik had gedacht aan een foto van een open riool in Utrecht. Maar nee hoor. Wel uit Leiden. Over Leiden bestaan diverse fotosite's met oude foto’s. Kijk maar eens op www.nicovanderhorst-foto.nl/01c192931208d770c/index.html . Maar van Utrecht kan ik niets vinden. Helaas. Maar een roodborstje in mijn tuin, dat is toch ook leuk? Of niet? Nou, lever me dan maar een leuke illustratie.

De Foto!

Dit is 'em dan. De foto waar Floris naar wees en waar de 3 broers zo trots voor poseerden. Gisteravond kreeg ik 5 schitterende portretfoto's (van Anne-Sofie) van Louis, die behalve wiskundeles geven, ook nog prachtig kan fotograferen. Oordeel zelf maar.

Wat waren we nog lekker jong.

Op de eerste rij, vlnr: Sander, Oma met Guidootje Opa met Michieltje en Saskia, Marko. Daarachter Pieter Jan, Nellie Frans Corien Cor en zijn vriendin Willeke Wiebe Els Annefien met Rianne in de buik Ad met hond Igor. Het was voorjaar 1978.

De rattevanger van Helmond

Dit is onze knuffelpoes Doortje. Het liefst ligt ze op je schoot en likt je handen. Maar als ze buiten is verandert ze in een woeste jager. Vaak genoeg komt ze thuis met een muis of vogel. En in het voorjaar komt ze dagelijks thuis met een jong konijntje. Die gaat ze dan voor onze ogen met huid en haar en bot op zitten peuzelen. Niet zo'n fris gezicht. Maar we kunnen het haar niet afleren. Deze week kwam ze aanzetten met een (gelukkig dode) rat. P.J. heeft hem in de groenbak gegooid. Rat eet je niet! Maar onze poes zorgt er gelukkig wel voor dat onze tuin rattenvrij blijft. Geen beest durft in de buurt te komen.

Vanmorgen vond ik de resten van een klein konijntje. Twee oortjes en heel veel dons.

Zonnestraaltje

Als Mees komt schijnt natuurlijk altijd de zon.

Figuurlijk........

...maar soms ook letterlijk.

En dat is leuk, want dan komt opa even naar huis................................

.................................om samen met Mees z'n boterhammetjes te eten in de tuin.

De fanclub....

Gisteravond was het "familiedag"voor Anne-Sofie.

De foto waar Floris naar wijst krijg ik binnenkort misschien. Dan zal ik die ongetwijfeld publiceren op m'n site.

De kop is er af.

Gisteravond was de première van de musical: De moeder van de moeder van mijn moeder. Het stuk gaat over het belang van de moeder, te beginnen bij de oermoeder (met kleine hersenen en ze woont nog in een boom). De oermoeder vertelt het verhaal tussen de diverse scènes. Ze is vol bewondering over hoe de mensheid zich ontwikkeld heeft. En hoe de mensen toch steeds weer overal een oplossing voor weten te vinden, ook al lijkt alles uitzichtloos. "Alles komt altijd weer goed". Het is een stuk vol hoop voor de toekomst en het is een stuk dat voor de ouderen in de zaal vol nostalgie en herkenning zit. Na afloop was de opluchting duidelijk te zien op de gezichten van de spelers. De kop was er weer af. Voor Anne-Sofie en vriendin Maaike (links) is het dit jaar de laatste keer. Marlotte (rechts, in de rol van oermoeder) mag nog 2 jaar meedoen. En daar is Anne-Sofie vast een beetje jaloers op, denk ik. Overigens heeft Anne-Sofie weer een schitterende rol neergezet. Ze oogstte dan ook veel bewondering. En daar ben ík best een beetje trots op.

Maaike wist, hoewel haar rol best serieus was, een komisch accent aan haar personage te geven, wat ik heel knap vond. En Marlotte zag ik op een gegeven moment, bijna onherkenbaar als Punker, tussen de meute op het toneel. Schitterend!

Mooie auto

We hebben dus een nieuwe bank. Geen spectaculaire, maar gewoon een zelfde ikeaatje als we al hadden. Om hem thuis te krijgen mochten we de auto van Guido lenen. Mooie auto. Rijdt lekker. En de bank kon er helemaal in.

Ieder z'n bezigheid

En terwijl ik in de tuin werkte, werkte Pieter Jan binnen aan de (oude) bank. Die had een losse leuning, dus wilde ik een nieuwe bank. Twéé nieuwe banken, want ik wilde een hoekopstelling maken.

Maar de oude bank is nu gemaakt door mijn handige man en we hebben één bank erbij gekocht. En nu heb ik m'n hoekopstelling.

Een koude lentedag

Het was zondag officieel nog geen lente, maar na al die mooie dagen verheugde je je natuurlijk wel op het weekend. Lekker werken in de tuin! Nou, vergeet het maar. Er viel regen, natte sneeuw en zelfs hagel. En het was ijzig koud. Dus dat werken in de tuin werd beperkt tot een paar minuten. Alleen wat dorre takken opruimen en weer gauw naar binnen. Maar het leverde wel leuke foto’s op.

Zondag

Vandaag weer eens naar de kerk geweest. Pieter Jan moest zingen met de Cantorij. Hij heeft weer goed z'n best gedaan. Marjan trouwens ook.

Open Dag

Vandaag was het open Dag in de Zorg. Allerlei zorginstellingen openden hun deuren voor het publiek. Ook het Elkerliek Ziekenhuis verzorgde vandaag een Open Dag. En wel op de lokatie Deurne. Vanaf a.s. maandag gaat het Elkerliek weer opereren in Deurne. Jaren geleden zijn de verpleegafdelingen en de OK's in Deurne gesloten en werden er alleen nog maar poli's gedraaid. Maar de OK-capaciteit in Helmond blijkt nu toch te gering voor het stijgend aantal operaties wat er uitgevoerd wordt. En dus werd de OK in Deurne gerenoveerd en van de nieuwste apparatuur voorzien. Een mooie gelegenheid om de Open Dag in Deurne te houden. Er was een dag-vullende route uitgestippeld door het gebouw. We kregen te zien en te horen hoe een bovenbeenbreuk gerepareerd wordt, hoe een kijkoperatie in de knie uitgevoerd wordt, hoe vies een telefoonhoorn en een computermuis zijn, hoe een moedervlek onder de microscoop er uitziet en nog veel meer. Ook zagen we Piet die personeel aan het werven was. Pieter Jan liet z'n bloeddruk meten en ik liet m'n bloedsuiker prikken. Beiden waren dik in orde.

Jolijn gaat verhuizen

Gisteravond zijn Anne-Sofie en ik even naar Jolijn geweest. Op de valreep nog even in haar anti-kraakpand: de Daftoren. Het is een hele mooi royale ruimte die ze heel gezellig ingericht heeft. Maar over 3 weken gaat ze verhuizen. Samen met Jeroen heeft ze een woning toegewezen gekregen. Dan gaan ze dus officieel samenwonen.

De lidcactus.

Deze lidcactus stond in december in bloei. En nu, 3 maanden later bloeit hij alweer. Het geheim? Verwaarlozing! denk ik.

Gezellig avondje

Gisteravond reden we naar Utrecht om Floris te feliciteren met z'n verjaardag. We zouden uit eten gaan. Annemarie had bij een bijzondere eetgelegenheid gereserveerd. ( zie: www.jasmijnenik.nl/ ) Tot onze grote verrassing waren ook Guido en Ilse daar. Aan tafel werden wat cadeautjes uitgepakt. Het werd een heel gezellig verjaardagsfeestje. Annemarie had haar cadeau verwoord op een eigengemaakte kaart: Een dagje Artis aansluitend met een avondje uit in Amsterdam. Van Anne-Sofie kreeg Floris een boedhabeeld, want een boedhabeeld moet je krijgen, zodat 't je geluk kan brengen.

Gefeliciteerd Floris!

Vandaag 28 jaar geleden....

...............werd Floris geboren. Het was aan het eind van een lange strenge winter. Op sommige plaatsen in Nederland viel op 13 maart nog een dik pak sneeuw, waaronder in Leiden. Mijn vader stuurde daar toen een krantefoto van op. Wat een verschil met nu. Afgelopen zondag namen we deze foto's in de tuin. Volgens mij hebben we nog nooit zo'n vroeg voorjaar gehad.

Oma helpen

Mees kan kruipen...

.........schreef ik dondedag. Klik hier om het bijbehorende filmpje te bekijken.